Banki i osoby w nich zatrudnione oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe, są obowiązane zachować tzw. tajemnicę bankową. Obejmuje ona wszystkie wiadomości dotyczące:

• czynności bankowych i osób będących stroną umowy, uzyskane w czasie negocjacji oraz związane z zawarciem umowy z bankiem i jej realizacją, z wyjątkiem wiadomości, bez których ujawnienia nie jest możliwe należyte wykonanie zawartej przez bank umowy,
• osób, które nie będąc stroną umowy z bankiem dokonały czynności pozostających w związku z zawarciem takiej umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy ustawa przewiduje ujawnienie takich czynności,
• udzielania Policji informacji na zasadach określonych w art. 20 ust. 4–10 ustawy o Policji oraz dotyczące zawiadomienia, o którym mowa w art. 20 ust. 13 tej ustawy. Banku nie obowiązuje zachowanie tajemnicy wobec strony umowy.

Osobom trzecim wiadomości objęte tajemnicą bankową nie mogą być ujawnione poza przypadkami określonymi w ustawie – Prawo bankowe, a także gdy osoba będąca stroną umowy z bankiem na piśmie upoważni bank do przekazania określonych informacji wskazanej przez siebie osobie. Polskie prawo dosyć szeroko określa krąg podmiotów, którym banki są obowiązane udzielać informacji objętych tajemnicą bankową. Są to m.in.:

• inne banki, w zakresie w jakim informacje te są niezbędne w związku z udzielaniem kredytów, pożyczek pieniężnych, gwarancji bankowych i poręczeń oraz czynnościami obrotu dewizowego, a także w związku z konsolidacją sprawozdań finansowych,
• sąd lub prokurator, w związku z toczącym się przeciwko posiadaczowi rachunku postępowaniem karnym lub karnym skarbowym,
• dyrektor izby celnej, w związku z toczącą się sprawą karną lub karną skarbową przeciwko osobie będącej stroną umowy zawartej z bankiem,
• służby ochrony państwa i ich upoważnieni pisemnie funkcjonariusze, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych,
• Policja, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom, ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie określonych w art. 20 ustawy o Policji,
• komornik sądowy, w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym,
• inne banki uprawnione do pośredniczenia w dokonywaniu przez rezydentów przekazów pieniężnych za granicę oraz rozliczeń w kraju z nierezydentami,
• Generalny Inspektor Informacji Finansowej.

Odrębną kwestią jest ujawnienie informacji objętych tajemnicą bankową w postępowaniu podatkowym. Otóż, jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania podatkowego wynika potrzeba uzupełnienia tych dowodów lub ich porównania z informacjami pochodzącymi z banku, bank jest obowiązany na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego do sporządzenia i przekazania informacji dotyczących strony postępowania w zakresie:

• posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,
• posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków,
• zawartych umów kredytowych lub umów pożyczek pieniężnych, a także umów depozytowych,
• nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi,
• obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

Artykuł pochodzi z serwisu poświęconego zagadnieniom prawnym: www.eprawnicy.pl